هوشنگ عباسی: اسداله مومن پور سورچانی متخلص به مومن شاعر خوش قریحه در هشتم اردیبهشت ماه ۱۳۱۲ خورشیدی در سورچان محله رودسر دیده به هستی گشود. پدرش محمد علی از چهره های اصیل زادگاهش بود . وی دوران تحصیل ابتدایی و قرآن را در مکتب خانه ده فرا گرفت و پس از پایان دوره دبستان به پایمردی و محبت نوازی پسرعمویش زنده یاد حسن فرنام در رشت و فومن ادامه تحصیل داد و به خواست خانواده به حوزه ی علمیه ی قم وارد شد. پس از رویداد شهریور ۱۳۲۰ وارد عرصه ی سیاسی شد و در بحبوحه ملی شدن صنعت نفت به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در ماچیان و رحیم آباد به تدریس پرداخت. پس از آن ساکن رشت شد و در دبیرستان های این شهر به تدریس اشتغال ورزید و در همان هنگام اشعار و نوشته هایش در روزنامه ها و مجله ها به چاپ رسید و با حفظ شغل دبیری به ریاست رادیوی گیلان منصوب شد . سپس در استان های گیلان، فارس ، کرمان ،هرمزگان ، کردستان ، یزد، همدان، بوشهر ، کهکیلویه بویراحمد و تهران در سمت ریاست و مدیر کلی رادیو و تلویزیون، اطلاعات و جهانگردی، ارشاد ملی خدمت نمود و سرانجام در آذر ماه سال ۱۳۵۸ از خدمت بازنشسته شد .
کتاب «وادی هشتم» شامل اشعار شاعر در قالب «مثنوی ، غزل و چهارپاره و قصیده» در ۱۵۰۰ بیت در سال ۱۳۸۵ چاپ و انتشار یافت . دو مقدمه فاضلانه از اساتید صاحب نام گیلانی، استاد فریدون نوزاد و استاد مصطفی فرض پور ماچیانی در آغاز کتاب ، ویژگی های این اشعار را توصیف و روشن ساخته است .
اشعار وی بازتاب زندگی و آئینه ی خاطرات اوست ، طبیعت در اشعار او جایگاه ویژه ای دارد و باورها و اعتقادات شاعر با شعر و زندگیش در هم تنیده است . شاعر پس از سال ها سکونت در شهرهای مختلف به زادگاهش گیلان برگشت و در شهر انزلی و رشت ساکن شد و با بسیاری از محافل فرهنگی و هنری از جمله مهرورزان گیل رابطه نزدیک و همنشینی داشت و سرانجام در بهمن ماه زندگیش را بدرود گفت و در قزوین به خاک سپرده شد.
جدال عقل و عشق
سالها دیدم جدال عقل و عشق
خسته جان از قیل و قال عقل و عشق
عقل بر من راه حق را می نمود
عشق بر من نغمه ی نو می سرود
عقل می گفتا ره حق برگزین
عشق می گفتا بیا حق را ببین
عقل سر حق ز من بنهفته داشت
عشق لب جنباند و داری برفراشت
خود شدم حیران میان عقل و عشق
هم به تردید از بیان عقل و عشق
در دو راهی گیج و سرگردان شدم
گاه با این و گهی با آن شدم
عقل ، آخر عشق را از من براند
خود مرا هر سو به دنبالش کشاند
* گیلان شناس، نویسنده و شاعر
14 پاسخ به “مومن پور، شاعر عقل و عشق”
دیدگاهتان را بنویسید
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت برای " شمال ما " محفوظ میباشد.
طراح و کدنویس " گیل دیزاین "
من از بستگان مرحوم آقای مؤمن پور هستم و به دنبال کتابی از آن مرحوم که مجموعه أشعار ایشان در آن یافت شود. لطفا کمک کنید. متشکرم.
آقای مومن پور که سالهای سال رادبه جهت دوستی و رفاقت با پدر مرحومم در خدمت ایشان بودم ، به واقع از نوادر زمان خود بود و شاعری عاشق حق و لی گمنام !
خداوند رحمت کند ایشان را.
باعرض سلام
شما را متاسفانه نمی شناسم امادر کتاب وادی هشتم ایشان از پدر شما یاد شده و همسر من آقای فرزاد مومن پور نیز گویا خانواده شما را می شناسد. با من تماس بگیرید یا شماره تلفن بدهید کتاب ایشان را برایتان می فرستم.
در ضمن این شاعر مردمی مهربان در بهشت زهرا تهران – قطعه 16- ردیف 96 شماره 46 دفن شده اند نه در قزوین. خداوند روح بزرگ ایشان رادر پناه رحمت بیکران خویش قرار دهد. انشاالله…
با سلام
دو بزگوار عزیز
با توجه به اینکه این انتشارات در حال چاپ گذشته پربار ایشان می باشد
در صورتی که تصویر مناسبی از ایشان در دست دارید برای ما ارسال بفرمایید
info@aqaqia.ir
روح بزرگ مرد و شاعر أدیب گیلان قرین رحمت و أرامش الهی
خانم مؤمن پور. سلام امیدوارم خوب و خوش و سلامت باشین. به آقای فرزاد مؤمن پور سلام من را برسانید. لطف بفرمایید یک نسخه از وادی هشتم برأی این حقیر ارسال فرمایید. تلفن من ۰۰۹۰۵۳۹۵۱۷۳۹۵۹ هست من فعلا ساکن ترکیه هستم. هزینه اش را هم هر چقدر باشد تقدیم خواهم کرد.
از لطف و محبت شما ممنون خواهم شد.
دهقان
🖕🏾🖕🏾🖕🏾🖕🏾
خانم مومن پور. سلام مجدد. خواهش میکنم پاسخ من را بدهید. من یک نسخه از کتاب وادی هشتم مرحوم اآقای اسدالله مومن پور میخواهم. خواهش میکنم من را راهنمایی کنید. تلفن من ۰۹۱۲۱۱۹۸۶۲۷ هست. استدعا میکنم با من تماس بگیرید و راهنمایی بفرمایید. با تشکر. محمد دهقان آزاد.
باسلام و وقت بخیر به همه عزیزان و سروران
امشب درجوار آقای عیسی مومن پور که ایشان
شوهرخواهر بنده نیز میباشند از ذکر و خیر استاد برای
ما گفتن. بنده نیز برای شناخت بیشتر به اینترنت
رفتم بسیار لذت برم خدایش رحمت کند و روحش شاد
ولی پور از رودسر (رضامحله مرکزی)
سلام گویا گفته شده در قزوین به خاک سپردن ولی آدرس
مزارشان تهران ذکر شده لطف توضیخ دهید، سپاس
باسلام
من خیلی شعرهای این مرد بزرک رودوست داشتم.
اما متاسفانه کتابی از این مرد بزرگ نتوانستم پیدا کنم.
امیدوارم هرگز بخشیده و آمرزیده نشود کسی که زن اول خود را به همراه بچه رها کرد در روستا و رفت دنبال (…) و ازدواج مجدد
و پس انداختن چهار فرزند دیگر که هرکدام به نوعی باعث (…) بودند یکی از فرزندان (…) هستند ، اسدله
انسانی (…) که جدایی از این خانواده (…) برای من تولدی دوباره بود
زنده یاد اسدالله مومن پور یه قطعه شعر ترانه هم سرودند به نام چوپان که زنده یاد نادر گلچین آن را خوانده اند، متاسفانه دسترسی به شعر دقیق آن فراهم نیست، در شبکه‌های اجتماعی هم که از روی شنیدن ترانه استخراج شده اشکالات بسیاری دارد، برای تهیه کتاب ایشان،لطفا اگر کسی اطلاعاتی دارد راهنمایی بفرمایند.
روحت شاد عموی عزیزم . عبدالعلی دهقان آزاد