این نوسانهای سیاسی و اجتماعی می تواند هزینه های پیش بینی شده برای توسعه مناطق را افزایش دهد و به همبستگی سیاسی آسیب وارد سازد که این موضوع با ضوابط حاکم بر شورا ها مغایر است .
افزون بر آن سبب می شود که وقت و انرژی اعضای شورا و مسوولان در مسائل حاشیه ای و غیر واقعی صرف شود و در نهایت اثر بخشی شورا ها و اعتماد مردم را از بین ببرد .
از دیدگاه سیاسی شوراها نوعی توزیع قدرت در سطوح پایین جامعه تلقی می شوند این نوع توزیع قدرت به یقین در مسیر حرکت و رشد ، نیازمند اختیار، انتقال امکان و فراهم شدن ابزار های تصمیم گیری و اجرایی در سطح شهرها و روستاهاست.
به یقین توجه به این مجموعه آسیب ها و آفات می تواند از افتادن شوراها در مسیرهای انحرافی و مشکل آفرین پیشگیری کند و مایه خیر و برکت را برای نظام اسلامی فراهم آورد.